به نام نامی عشق ... با تو آسمون رو داشتم با تو از عشق مینوشتم با تو پر بود از ترانه ، لحظه لحظه های عمرم چشم من غربت چشماتو صدا کرد چشم تو غربت مهمون دلم کرد ای تو تنها راه چاره واسه دردای دل من داشتنت برام محاله ای تو تنها باور من توئی اون ترانه ای که تا ابد با دل میمونه بی تو من یه بی پناهم توئی تنها آشیونه اومدی مثل مسافر توی جاده های قلبم خیلی آسون تو گذشتی از کنار اشک قلبم یه قناری یه گل یاس میکنم هدیه به چشمات تا تو هم یادت بمونه این منم تو عکس چشمات ........................! به نام نامی عشق ... نمي نويسم !. چون مي دانم هيچ گاه نوشته هايم را نمي خواني . حرف نمي زنم .... چون مي دانم هيچ گاه حرف هايم را نمي فهمي نگاهت نمي کنم ...... چون تو اصلاً نگاهم را نمي بيني صدايت نمي زنم ... زيرا اشک هاي من براي تو بي فايده است فقط مي خندم ...... چون تو در هر صورت مي گويي من ديوانه ام .............................. آن کس که می گفت دوستم داره عاشقی نبود که به شوق من امده باشد رهگذری بود که روی برگهای خشک پاییزی راه می رفت و صدای خش خش برگها همان آوازی بود که من گمان می کردم میگوید : تو را دوستت دارم ! شبی غمگین شبی بارانی و سرد آسمان چه غریبانه به حال من دل باخته می بارد وچه عاشقانه نعره سرمی دهد بی آنکه بداند بهرچه !شاید که آسمان هم بامن همدرداست شاید بهر،اوهم جفا کرده اند شاید اوهم درمانده است ازاین دنیاکه این گونه دردودل می کندآسمان عاشقانه می گرید زیراکه اودل باخته است وعاشقانه به حال دل خود می گرید ومن هم آهسته بااومی گریم وچه غریبانه رفت آن پرنده ی کوچک وقتی که ازصدای گریه ام خسته شد غم عشقت بیابان پرورم کرد چقدر تنها ماندم ... تنهاترین من تنها نذار منو، تنها سفر نکن، سفر نکن این دل شکسته ی از یاد رفته رو، دیوونه تر نکن چشمای خیس من، این چشمه های غم دیوونه ی تواند ای رود مهربون، از روز وصلمون، چیزی بگو به من حرفی بزن گلم، من کم تحملم با گریه های تو، روزای شادم، از یاد می برم اما چه فایده ؟ می ترسم عاقبت، از یاد تو برم کم گریه کن گلم، من کم تحملم با چشم های خیس، این چشمه های غم با گریه ی زیاد، با خنده های کم انگار تا ابد، با این بهونه ها جای منو تو هم، دیوونه خونه ها حرفی بزن گلم، من کم تحملم با من بمون گلم، من کم تحملم... ترسم كه اشك در غم ما پرده در شود وين راز سر به مهر به عالم سمر شود گويند سنگ لعل شو د در مقام صبر آري شود، و ليك به خون جگر شود ... در این دنیا غم دل زیاد است و گریه عقده گشــا، اما گریه کار آنهایی است که هنوز امیدی در دل دارند، من که امیدی در دل ندارم که امیدوار باشم،زیرا از هم اکنون د َم ِ سرد ِ شامگاه ِ نومیدی را احساس میکنم و دـــیگر نیرویی برای نغمه سرایی در خویش نمی یابم . پس باید منتظر غروب بمانم ، غروبی که پیراهن تیرۀ عزا بر تن آسمان و جامه ای از مخمل سیــاه بر دل دریا پوشانده و غروب من قـــبر من است ... اشک عرق دویدن خاطرات در یاد است ..... بیا ببینمت تا خاطراتم آرام شود ........ اشکهایم ساکت !!!!!!
به نام نامی عشق ... گذشت آن زمان کهنه دیدار .. رفت آن دقیقه های پر هیاهو.. رفت آن حس دیدار شکست آن لحظه زیبا... سکوت،سکوت،سکوت... و تو ... چه ساده گذشتی از این همه احساس.... و من... سکوت،سکوت،سکوت ... خداوندا من در كلبه فقيرانه خود چيزي دارم ... كه تو در عرش كبرياييت نداري ! زيرا من همچون تويي دارم .... تو همچون خود كجا داري ....؟ از انسانها غمی به دل نگیرزیرا خود نیز غمگینند! زیرا با آنکه تنهایند ولی از خود میگریزند! زیرا به خود و به عشق خود و به حقیقت خود شک دارند. پس دوستشان بدار حتی اگر دوستت نداشته باشند ... زندگي دفتري از خاطرهاست.يک نفر در دل شب، يک نفر در دل خاک. يک نفر همدم خوشبختي هاست يک نفر همسفر سختي هاست ، چشم تا باز کنيم عمرمان مي گذرد... ما همه همسفريم ... وقتی که دیگر نبود من به بودنش ........... نیازمند شدم وقتی که دیگر رفت من به............ انتظار آمدنش نشستم وقتی که دیگر نمی توانست مرا دوست بدارد من او را .....دوست داشتم وقتی او تمام کرد من ................شروع کردم وقتی او تمام شد من .................................... آغاز شدم ...............................................و چه سخت است .. .............................................................................تنها متولد شدن ........................................مثل تنها زندگی کردن است ، .............. مثل تنها مردن... ! کسانی که به فکرمون هستن رو به گریه می اندازیم. ما گریه می کنیم برای کسانی که به فکرمون نیستن. و ما به فکر کسانی هستیم که هیچوقت برامون گریه نمی کنن. این حقیقت زندگیه. عجیبه ولی حقیقت داره. اگه این رو بفهمی، هیچوقت برای تغییر دیر نیست... زمان ، طولاني مي شود براي كساني كه غصه دارند ، كوتاه مي شود براي كساني كه شاد هستند ، دير مي گذرد براي كساني كه منتظر هستند ، زود مي گذرد براي كساني كه عجله دارند ، اما ابدي مي شود براي كساني كه عاشق هستند ... فکر تنهایی نباش ، تنهایی خودش تنهاست ، .... تنها به فکر کسی باش که بی تو تنهاست ... رودها در جاری شدن و علف ها در سبز شدن معنی پیدا می کنند کوه ها با قله هاو دریاها با موجها زندگی پیدا می کنند وانسان ها همه ي انسان ها با عشق، فقط با عشق پس بار خدایا بر من رحم کن بر من که می دانم ناتوانم رحم کن باشد که خانه ای نداشته باشم باشد که لباس فاخری بر تن نداشته باشم اما نباشد، ... هرگز نباشد که در قلبم عشق نباشد، هرگز نباشد ... ای کسانی که مامور دفن من هستید ، گوش فرا دهید : تابوت مرا در جای بلندی قرار دهید ، تا باد بوی مرا به سرزمین عاشقان ببرد ، چشمان مرا باز بگذارید ، تا همه بدانند که چشمان من در آرزوی دیدن گل باغ دلم چقدر حسرت کشیدند ، دستان مرا از تابوت بیرون بگذارید ، تا همه بدانند که دستان من به معبود خویش نرسیده ، روی مرا با پارچه ی سیاهی بپوشانید ، تا همه بدانند که روزهای من در سیاهی گذشته است ، و روی قبر من یک تکه یخ بگذارید ، تا وقتی آب می شود ، احساس کنم که معبودم دارد برایم اشک می ریزد ... به نام نامی عشق ... اول از همه : سال نو رو به همه تبریک میگم و از خدا میخوام اول از همه تک تکون تنتون سالم باشه .. دوم اینکه خدا همراهتون باشه تو زندگیتون و هر آرزو و خواسته ای دارین بهش برسید ایششششالا .. از ته ته ته دلم .. چشم حسوداتونم کور بشه ...!! میدونم همه ی شما مجید خراطها و وحید خراطهای عزیز رو میشناسید و کلی با آهنگاشون خاطره دارین و خیلی ساله که دارین میشنوین .. .. برای همین دیگه لزومی نداره که بخوام معرفی کنم .پس ازتون میخوام آهنگ صمیمی ترین و عزیزترین کسی که توی زندگی منه و امروزم روز تولدشه و دانلود کنید و گوش کنید .. وحید عزیز .. داداشی ماهم روز میلادتو بهت تبریک میگم و امیدوارم امسال سالی سرشار از سلامتی و سربلندی و موفقیت برات باشه از کادویی که برات گرفتمم خوشت بیاد داداشی ... برای اون یکی داداش گلمم مجید عزیز هم همینطور ... راستی امسال آلبوم مجید عزیزم به صورت مجاز وارد بازار میشه ها..! همتونو دوست دارم .. کی اومده جای من به نام نامی عشق ... وقتی با تموم غرور روی برگهای پاییز قدم میزدی ... و از صدای فریادشون غرق در لذت میشدی یه لحظه سکوت......................................! یادت باشه روزی همین برگها بهت نفس میدادن حالا میتونی براهت ادامه بدی آنقدر مرده ام كه هيچ چيز نمي تواند مردنم را ثابت كند ...
ای همراه درد آشنای من.... ای نوازنده غریب نواز ........ و ای سیاهی شب های نورانی........ و دیگر مهم نیست ................. آری ... سالهاست که هیچ چیز دیگر مهم نیست .... توی خیابون نشسته بودم....ظهر بود و دل آسمون گرفته بود مثل من.....نگاهی به آسمون کردم .....چقدر هوس قدم زدن کرده بودم.......آخه آسمونی رو که با ابر تاریک شده رو دوست دارم.برام خیلی عزیزه ....چون....چون من رو به یاد تو می ندازه.......سرم و رو به آسمون بردم و رفتم توی فکر .توی افکارم غرق شده بودم که اشک آسمون روی مژه هام چکید....همیشه هر وقت بارون میومد میرفتم کنار پنجره و صورتم رو می گرفتم زیر بارون....توی اشک ریختن با آسمون همدردی می کردم......برام عادت شده بود انقدر که اگه توی اتاق بودم و بارون می گرفت مامانم می گفت:داره بارون میادا ، نمیری..............؟ بارون توی خاطرات من با همه فرق می کنه...... من حتی یک بار هم زیر بارون کنار تو نبودم..... هر وقت بارون میومد و تو رو زیر بارون می دیدم با حسرت بهت خیره می شدم.... از همون کودکی وقتی بارون میومد میرفتم زیر سقف آسمون.... چشمام رو می بستم....دستهام رو بلند می کردم و با بغض دعا می کردم.... برای تو...برای خودم....برای من و تو.... برای اینه که هوای ابری و هوای بارونی برام عزیزه...... می گن وقت بارون دعا مستجاب میشه...... الان هم که دارم می نویسم داره بارون میاد..... بارون خیلی ها رو یاد عشقشون می اندازه اما همه خاطره دارم الا من..... همه با قطرات بارون لبخند روی لبشون میشینه.....اما من.... من سکوت می کنم و اشک می ریزم..... یه عزیزی می گفت :خدا با هردونه ی بارون یه فرشته می فرسته تا درد دل های مردم رو ببرن پیش خودش.... حالا تو از قول من به خدا بگو: سال های زیادیه که دارم دعا می کنم..... بهش بگو مگه نگفتی .... " ادعونی استجب لکم" ؟ شاید یه روزی برگشتم .................................................!! رهایم کردی و رهایت نکردم! می ترسم!● به نام نامی عشق وقتی سر کلاس درس نشسته بودم تمام حواسم متوجه دختری بود که کنار دستم نشسته بود و اون منو “داداشی” صدا می کرد . به اون خیره شده بودم و آرزو می کردم که عشقش متعلق به من باشه . اما اون توجهی به این مساله نمیکرد . آخر کلاس پیش من اومد و جزوه جلسه پیش رو خواست . من جزومو بهش دادم .بهم گفت:”متشکرم”. میخوام بهش بگم ، میخوام که بدونه ، من نمی خوام فقط “داداشی” باشم . من عاشقشم . اما… من خیلی خجالتی هستم ….. علتش رو نمیدونم . تلفن زنگ زد .خودش بود . گریه می کرد. دوستش قلبش رو شکسته بود. از من خواست که برم پیشش. نمیخواست تنها باشه. من هم اینکار رو کردم. وقتی کنارش نشسته بودم. تمام فکرم متوجه اون چشمهای معصومش بود. آرزو میکردم که عشقش متعلق به من باشه. بعد از ۲ ساعت دیدن فیلم و خوردن ۳ بسته چیپس ، خواست بره که بخوابه ، به من نگاه کرد و گفت :”متشکرم ” . روز قبل از جشن دانشگاه پیش من اومد. گفت :”قرارم بهم خورده ، اون نمیخواد با من بیاد” . من با کسی قرار نداشتم. ترم گذشته ما به هم قول داده بودیم که اگه زمانی هیچکدوممون برای مراسمی پارتنر نداشتیم با هم دیگه باشیم ، درست مثل یه “خواهر و برادر” . ما هم با هم به جشن رفتیم. جشن به پایان رسید . من پشت سر اون ، کنار در خروجی ، ایستاده بودم ، تمام هوش و حواسم به اون لبخند زیبا و اون چشمان همچون کریستالش بود. آرزو می کردم که عشقش متعلق به من باشه ، اما اون مثل من فکر نمی کرد و من این رو میدونستم ، به من گفت :”متشکرم ، شب خیلی خوبی داشتیم ” . یه روز گذشت ، سپس یک هفته ، یک سال … قبل از اینکه بتونم حرف دلم رو بزنم روز فارغ التحصیلی فرا رسید ، من به اون نگاه می کردم که درست مثل فرشته ها روی صحنه رفته بود تا مدرکش رو بگیره. میخواستم که عشقش متعلق به من باشه. اما اون به من توجهی نمی کرد ، و من اینو میدونستم ، قبل از اینکه خونه بره به سمت من اومد ، با همون لباس و کلاه فارغ التحصیلی ، با وقار خاص و آروم گفت تو بهترین داداشی دنیا هستی ، متشکرم. میخوام بهش بگم ، میخوام که بدونه ، من نمی خوام فقط “داداشی” باشم . من عاشقشم . اما… من خیلی خجالتی هستم ….. علتش رو نمیدونم . نشستم روی صندلی ، صندلی ساقدوش ، اون دختره حالا داره ازدواج میکنه ، من دیدم که “بله” رو گفت و وارد زندگی جدیدی شد. با مرد دیگه ای ازدواج کرد. من میخواستم که عشقش متعلق به من باشه. اما اون اینطوری فکر نمی کرد و من اینو میدونستم ، اما قبل از اینکه بره رو به من کرد و گفت ” تو اومدی ؟ متشکرم” سالهای خیلی زیادی گذشت . به تابوتی نگاه میکنم که دختری که من رو داداشی خودش میدونست توی اون خوابیده ، فقط دوستان دوران تحصیلش دور تابوت هستند ، یه نفر داره دفتر خاطراتش رو میخونه،دختری که در دوران تحصیل اون رو نوشته. این چیزی هست که اون نوشته بود: ” تمام توجهم به اون بود. آرزو میکردم که عشقش برای من باشه. اما اون توجهی به این موضوع نداشت و من اینو میدونستم. من میخواستم بهش بگم ، میخواستم که بدونه که نمی خوام فقط برای من یه داداشی باشه. من عاشقش هستم. اما …. من خجالتی ام … نمیدونم … همیشه آرزو داشتم که به من بگه دوستم داره. …. ای کاش این کار رو کرده بودم ……………..”ا 
مرا در غربت فردا رها کرد
دلم در حسرت دیدار او ماند
مرا چشم انتظار کوچه ها کرد
به من میگفت تنهایی غریب است
ببین باغربتش با من چه هاکرد
تمام هستی ام بود و ندانست
که در قلبم چه آشوبی به پا کرد
و او هرگز شکستم را نفهمید
اگر چه تا ته دنیا صدا کرد ... .
هوای بخت،بی بال وپرم کرد
به من گفتی:صبوری کن صبوری...
صبوری طرفه خاکی برسرم کرد..
برای بوییدن یک گل
برای شنیدن یک صدا
برای خواندن یک شعر
چقدر تنها ماندم ......
برای غرق شدن در یک نگاه
برای یافتن آرامش
یک نوازش
و برای سوختن در شعله عشق
چقدر تنها ماندم .......
چقدر تنها ماندم ...
من دوباره تنها ماندم ....
برگرد ....
من دوباره تنها ماندم ...
)
و آنقدر از اين دنيا سيرم كه روز مرگم راجشن ميگيرم ..
و اگر اين دنيا را دوست داشتم روز تولدم نمي گريستم…! 
گفتم حرف ِ دل یکی ستّ
هفتصدمین پادشاه راهم اگر به خواب ببینی،
کنار ِ کوچه ی بغض و بیداری
منتظرت خواهم ماند!
چشمهایم را بر پوزخند ِ این آن بستم
و چهره ی تو را دیدم!
گوشهایم را بر زخم زبان این آن بستم
و صدای تو را شنیدم!
دلم روشن بود که یک روز،
از زوایای گریه هایم ظهور می کنی!
حالا هام،
از دیدن ِ این دو سه موی سفید آینه تعجب نمی کنم!
قفط کمی نگران می شوم!
می ترسم روزی در آینه،
تنها دو سه موی سیاه منتظرم باشند
و تو از غربت ِ بغض و بوسه برنگشته باشی!
تنها از همین 
| قالب جدید وبلاگ پیچك دات نت |
